روزگاری دل را به لرزه می انداخت، فریاد می زد همه ی دلتنگی را، می شکست همه ی آن بغض های وا مانده را: «یار دبستانی من، با منُ همراه منی...»
... خواندند و استفاده کردند، هرکسی به نفع خود. پخش تلویزیونی و افسانه سازی و مصاحبه و بی اخلاقی...
خیلی وقت پیشها اجرای جمشید جم را دوست داشتم، اما بعد از آن داستانهایی که پیش آمد، کمتر رغبتی به شنیدن صدایش دارم. اما این یکی را خیلی بیشتر دوست دارم، اجرایی که هیچ وقت درست و حسابی شنیده نشد... اجرای فریدون فروغی هنوز هم دل را به لرزه می اندازد...
یار دبستانی من...
سلام،
سال نو را به شما تبریک می گم... بلاگ خیلی، خیلی جالبی دارید.
اگر دوست داری از امکانات بیشتری استفاده کنید، از تکنولوژی روز در بلاگ خود بهره برید و آن را به سایت تبدیل کنید، به سایت زیر مراجعه کنید.
http://www.30o.ir
این سایت به غیر از امکانات پایه، امکاناتی از قبیل نظرسنجی برای مطالب، ارزیابی مطالب، عضویت برای سایت خویش، گالری تصاویر، آپلود فایل، ایجاد شناسنامه برای کاربران، صندوق پیام در به مانند GMail برای ارتباط بین کاربران، شمارندهای در قدرت GoogleAnalytics و انجمن گفتگو را به رایگان در اختیار شما قرار میدهد.
از اینکه یک بار از این سیستم استفاده میکنید، ممنون.
موفق باشی...
تولدت مبارک یوسف!
ممنونم پری دریایی! :-)
من پری دریایی نیستم من گل پری هستم میشناسی منو!
مث که می شناسم!
سلام
منم فقط همین اجرا رو دوست دارم..
تولدت هم مبارک!
درود، هزار سال زنده باشی...
اجرای بسیار قشنگیه
من و شما احتمالا فامیل نیستیم؟! فکر کنم نیستیم!